به گزارش « وب دا » مدیر گروه سلامت روان،جمعیت ،خانواده و مدارس معاونت بهداشتی دانشگاه با بیان این مطلب عنوان کرد : ورزش هایی که در سنین رشد انجام می شود هیچ اختلالی در فرایند رشد ایجاد نمی کند.

دکتر پور آدینه تاکید کرد: ورزش تنها در مواردی که فرد دچار فشار بیش از حد بر روی یک اندام شود خطر آفرین است و فشار زیاد بر یک عضو یا اندام در ورزش های حرفه ای طولانی مدت موجب آسیب به مفصل می شود.

وی تاکید کرد: برخی از ورزش ها مانند ژیمناستیک به دلیل پائین بودن سن شروع آن بهتر است بسیار اهسته و با نرمش و حرکات پایه شروع شود.

به گفته دکتر پور آدینه سن 3 تا 6 سالگی بهترین سن برای آموزش حرکات پایه در ورزش است در این سن کودک باید بیاموزد که چگونه تعادل خود را حفظ کند و راه برود و پرتاب درست و حرکات پایه را یاد بگیرد و بعد ورزش های تخصصی بیاموزد.

وی یادآوری کرد: در انجام ورزش های همگانی هم سن بودن کسانی که با هم ورزش می کنند مهم است اما میزان رشد و توانایی فیزیکی افراد برای انجام تمرینات بدنی باید مورد توجه قرار گیرد.

وی تاکید کرد: دو و میدانی و ژیمناستیک به عنوان ورزش های پایه معرفی می شوند و باید در سنین پایه شروع شوند البته برای کودکان نباید ورزش تعیین کرد و اجبار به خرج داد بلکه باید خودشان تصمیم بگیرند چه ورزشی را دوست دارند اجرا کنند.

وی هم چنین افزود: اختلالات جسمی مانند صاف بودن کف پا ،کج بودن زانو ویا بلند و کوتاه بودن یکی از اندام های فوقانی یا تحتانی می تواند در جریان حتی سبک ترین ورزش ها مانند نرمش های مدارس به دلیل وارد شدن فشار زیاد به یک اندام سبب آسیب جدی گردد.