به گزارش وب دا مسئول واحد بهداشت روان مرکز بهداشت بجنورد گفت: والدین تک فرزند آرزوهای خیلی زیادی برای فرزند خود دارند، آنها فقط یک بچه دارند و اگر بچه خوب از آب در نیاید، شانس دیگری وجود ندارد، موفقیت یا شکست آن ها در نقش یک پدر یا مادر، به طورنزدیکی به موفقیت یا شکست بچه گره خورده است.

دکتر"ضرغامی" اظهار داشت:  تجربه نشان داده که خانواده های چند فرزندی، بعد از اولین کوفتگی و کبودی ممکن است واکنش نشان دهند، اما برای دومی یا بعدی واکنش چندانی ندارند، آن ها می دانند که زخم ها نهایتاً خوب می شوند، اما والدین تک فرزند به ندرت به این دانش خود اعتقاد دارند.

وی تصریح کرد: در خانواده های چند فرزندی، بچه ها صبر می کنند، در حرکات و سلوک والدین خود درگیر نیستند.

به گفته وی ما اغلب برای فرزندانمان وقت نمی گذاریم و از طریق اسباب و لوازم، نبودمان را در کنار فرزند جبران می کنیم، اگر بیش از یک فرزند داشتیم، نبود ما را وجود خواهر و برادر تا حد زیادی جبران می کرد و برخلاف کودکان تک فرزند، بچه هایی که برادر و خواهر دارند دایم نگران نبودن والدین خود نیستند، آن ها نیز به توجه والدین نیاز دارند، اما به واسطه وجود خواهر و برادر کمتر در این زمینه احساس نیاز می کنند.

مسئول واحد بهداشت روان مرکز بهداشت بجنورد گفت: تک فرزندها اغلب به رابطه بین والدین خود چنان حساسیتی نشان می دهند که در بچه های دارای برادر و خواهر دیده نمی شود .

دکتر"ضرغامی" اظهار داشت: دوران بچگی فرآیندی است که باید چشیده شود، مسابقه ای نیست که هرچه سریع تر به پایان برسد و لذا باید حق گذر از این مسیر برای هر  فرزندی باید تضمین شود، تا مسیر زندگی را با روال طبیعی و به شیوه خودش طی کند ولی تک فرزندی به خودی خود فرصت تجربه نمودن تمام عیار دوران کودکی را از فرزندمان می گیرد.