محدثه معصومی در گفت و گو با وبدا؛ با اشاره به یکی از عناوین روزهای هفته سالمند،  با عنوان «زندگی طولانی‌تر، آینده‌ای متفاوت، بازاندیشی در سیاست‌های سالمندی»، اظهار کرد: افزایش طول عمر جمعیت، واقعیتی است که باید از امروز برای پیامدهای آن برنامه‌ریزی کرد. چراکه سالمندان آینده، تنها به خدمات درمانی بیشتر نیاز ندارند، بلکه به محیطی نیاز دارند که امکان زندگی مستقل، مشارکت اجتماعی و حفظ کرامت آنان را فراهم کند.

 

وی افزود: یکی از مهم‌ترین حوزه‌هایی که نیازمند بازاندیشی است، سیاست‌های سلامت است. به این معنا که رویکرد نظام سلامت از تمرکز صرف بر درمان بیماری‌های دوران سالمندی، به سمت پیشگیری، حفظ توانمندی، خودمراقبتی و ارتقای کیفیت زندگی در تمام مراحل زندگی حرکت کند.

 

معصومی ادامه داد: سیاست‌های اشتغال و تأمین اجتماعی نیز باید متناسب با افزایش طول عمر مورد توجه قرار گیرد. فراهم کردن زمینه‌های مشارکت اقتصادی و اجتماعی سالمندان، حمایت از امنیت اقتصادی آنان و استفاده از تجربه و توانمندی این گروه می‌تواند به داشتن سالمندی فعال و مستقل کمک کند.

 

مدیر گروه جوانی جمعیت و سلامت خانواده دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، مسکن، شهرسازی و حمل‌ونقل را از دیگر حوزه‌های نیازمند بازنگری دانست و گفت: شهرها و فضاهای عمومی باید به گونه‌ای طراحی شوند که سالمندان بتوانند با امنیت و استقلال بیشتری در جامعه حضور داشته باشند. دسترسی مناسب به خدمات، مسیرهای ایمن، حمل‌ونقل قابل استفاده و فضاهای اجتماعی، مستقیماً بر کیفیت زندگی سالمندان تأثیر می‌گذارد.

 

وی با تأکید بر نقش خانواده و حمایت‌های اجتماعی افزود: با تغییر ساختار خانواده‌ها و افزایش مهاجرت و زندگی‌های مستقل، نمی‌توان تمام بار مراقبت از سالمندان را بر دوش خانواده گذاشت. لازم است شبکه‌های حمایت اجتماعی، خدمات مراقبتی و برنامه‌های توانمندسازی خانواده‌ها نیز همگام با تغییرات جمعیتی توسعه یابد.

 

معصومی خاطرنشان کرد: بازاندیشی در سیاست‌های سالمندی، در واقع سرمایه‌گذاری برای آینده است. زیرا تصمیم‌هایی که امروز در حوزه سلامت، آموزش، اشتغال، تأمین اجتماعی، مسکن، شهرسازی و حمایت از خانواده گرفته می‌شود، تعیین‌کننده کیفیت زندگی سالمندان سال‌های آینده خواهد بود.

 

وی گفت: آینده متفاوت سالمندی، آینده‌ای نیست که فقط سال‌های بیشتری به عمر افراد اضافه شود. بلکه آینده‌ای است که در آن افراد، سال‌های بیشتری را با سلامت، استقلال، مشارکت اجتماعی و کرامت زندگی کنند. رسیدن به این هدف، نیازمند نگاه آینده‌نگر و بازاندیشی در سیاست‌ها از امروز است.