به گزارش وب دا کارشناس بیماری های غیر واگیر مرکز بهداشت بجنورد با بیان این مطلب گفت: شایع ترین درمان برای تمامی شکل های تالاسمی، تزریق سلول های قرمز خونی است و در صورتی که بیمار در گذشته به اندازه کافی خون دریافت نکرده باشد، لازم است برای بهبود کیفیت زندگی وی تعداد دفعات تزریق خون را افزایش دهد.

به گفته «قربانعلی سجادی» تالاسمی معمولا از پدر و مادری که ناقل ژن بیماری هستند به فرزندان به ارث می رسد.

وی اضافه کرد: انجام آزمایش خون غربالگری تالاسمی  و انجام آزمایش روی جنین در هفته های اول حاملگی در دوران بارداری راه های پیشگیری از تالاسمی است.

سجادی افزود: در مورد افرادی که تالاسمی دارند ممنوعیت ازدواج وجود ندارد اما باید این همسران تحت آزمایش لازم قرار بگیرند و در دوره بارداری حتما آزمایش های پیش از تولد را انجام دهند.

وی تاکید کرد : چنانچه این آزمایشات انجام نشود تا ۲۵ درصد امکان دارد که فرزند والدین مبتلا به تالاسمی ماژور به تالاسمی مبتلا شوند.

وی با بیان اینکه این بیماری به صورت ژنتیک منتقل شده و به 2 نوع مینور و ماژور تقسیم می‌شود خاطر نشان کرد:  تالاسمی مینور شیوع زیادی دارد و ممکن است کاملا بی‌علامت باشد.

به گفته وی از آنجا که شیوع تالاسمی مینور بسیار زیاد است و با عوارض کمی همراه است، به آن بیشتر واژه صفت اطلاق می‌شود تا بیماری و مبتلایان معمولا فقط کم خونی خفیفی دارند .

سجادی در خصوص تالاسمی ماژور نیز توضیح داد : تالاسمی ماژور مشکلات بیشتری ایجاد می‌کند و متاسفانه طول عمر افراد مبتلا به تالاسمی ماژور کم است.

وی افزود :با اقدامات انجام شده در جهت غربالگری افراد مبتلا به نوع مینور و عدم ازدواج آن ها با فرد مبتلای دیگر احتمال تولد نوزاد مبتلا به تالاسمی ماژور بشدت کاهش یافته است.

تالاسمی از بیماری‌های ژنتیکی است که در اثر ابتلای به آن هموگلوبین ساختار طبیعی خود را از دست می دهد و بنابراین پدیدهٔ تولید هموگلوبین غیر موثر در بدن ایجاد می‌شود در نتیجه هموگلوبین معیوب قادر به اکسیژن رسانی مطلوب به اعضای بدن نیست؛ پس در واقع کمبود کلی هموگلوبین وجود ندارد، بلکه هموگلوبین غیر طبیعی افزایش یافته است.