دکتر مرضیه محمدزاده، در گفت و گو با وبدا، با اشاره به اهمیت توجه به عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت اظهار کرد: وقتی از سلامت صحبت می‌کنیم، نباید فقط بیماری، دارو و درمان را در نظر بگیریم. طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی از عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، سلامت افراد تا حد زیادی به شرایطی وابسته است که در آن متولد می‌شوند، رشد می‌کنند، زندگی می‌کنند، تحصیل می‌کنند و کار می‌کنند.

 

وی افزود: بنابراین وضعیت سلامت افراد نه تنها به شرایط زندگی فعلی او، بلکه تا حدودی به چگونگی سپری شدن سالهای گذشته او نیز وابسته است و این عوامل می تواند موجب نابرابری های سلامت میان جوامع مختلف شود.

 

وی خاطرنشان کرد: تعیین‌کننده‌های اجتماعی سلامت یا SDH، مجموعه عواملی هستند که می‌توانند به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم بر سلامت جسمی، روانی و اجتماعی افراد اثر بگذارند. درآمد، وضعیت اقتصادی خانوار، اشتغال، سطح تحصیلات، کیفیت مسکن، دسترسی به آب سالم و غذای کافی و سالم ، محیط زیست، امکانات ورزشی و تفریحی، امنیت، حمل‌ونقل، روابط خانوادگی و حمایت اجتماعی، از جمله مهم‌ترین این عوامل به شمار می‌روند.

 

دکتر محمدزاده ادامه داد: بنابراین ارتقای و برقراری عدالت در سلامت جامعه، تنها با تمرکز بر درمان و استفاده ا زدارو بدست نخواهد آمد و با اینکه دانشگاه علوم پزشکی نقش مهمی در شناسایی مشکلات سلامت، آموزش، ارائه مراقبت های روتین سلامتی، غربالگری بیماریها و مداخلات درمانی دارد. اما به دلیل چند وجهی بودن سلامت و نقش عواملی غیر از نظام سلامت بر کیفیت زندگی و وضعیت سلامتی افراد و جامعه، ارتقای آن، نیازمند همکاری بین بخشی میان ادارات و سازمان های دولتی و خصوصی مانند آموزش و پرورش، شهرداری‌ها، ورزش و جوانان، بهزیستی، کمیته امداد، جهاد کشاورزی، محیط زیست، آب و فاضلاب، راه و شهرسازی، صداوسیما و سازمان‌های مردم‌نهاد، است، و هر اقدامی که به کاهش نابرابری های سلامت میان جوامع مختلف کمک کند، در نهایت به داشتن جامعه‌ای سالم‌تر، توانمندتر و پویاتر کمک خواهد کرد.