وی در گفت‌وگو با وبدا با بیان اینکه این حالت در افرادی که سابقه اضطراب یا تجربه تروما دارند بیشتر دیده می‌شود، خاطرنشان کرد: گوش به‌زنگی در اصل یک واکنش طبیعی به موقعیت‌های خطرناک است، اما در شرایط بحران این واکنش می‌تواند تشدید شود.

 

بیات ادامه داد: یکی از ویژگی‌های گوش به‌زنگی در شرایط بحران، حساسیت بیش از اندازه به صداها و اتفاقات اطراف است، به‌گونه‌ای که فرد از کوچک‌ترین صدا می‌ترسد یا ممکن است آن را به‌عنوان یک تهدید تلقی کند.

 

وی با بیان اینکه این افراد نسبت به اتفاقات آینده مدام نگرانی دارند، افزود: فردی که دچار گوش به‌زنگی است تلاش می‌کند همه چیز را تحت کنترل خود درآورد و همین موضوع باعث کاهش تمرکز و افزایش فشار روانی می‌شود.

 

این روانشناس همچنین اظهار کرد: افرادی که دچار گوش به‌زنگی هستند ممکن است با اختلال در خواب مواجه شوند، احساس ناامنی داشته باشند و به طور مداوم احساس تهدید کنند.

 

بیات درباره دلایل بروز این وضعیت نیز گفت: سابقه تجربه‌های آسیب‌زا یا تروما، اضطراب‌های مزمن و همچنین اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) از جمله عواملی هستند که می‌توانند باعث ایجاد یا تشدید گوش به‌زنگی در افراد شوند.

 

وی در ادامه راهکارهایی برای مدیریت این وضعیت ارائه کرد و افزود: نخستین گام برای کنترل این مشکل، مراجعه به روانشناس و دریافت کمک تخصصی است. همچنین انجام تمرین‌های آرام‌سازی، استفاده از تکنیک‌های تنفسی، مدیتیشن و یوگا می‌تواند به کاهش اضطراب و آرامش ذهن کمک کند.

 

این روانشناس خاطرنشان کرد: انجام ورزش‌های منظم نیز در کاهش اضطراب و بهبود کیفیت خواب مؤثر است.

 

بیات با تأکید بر اهمیت حمایت‌های اجتماعی گفت: صحبت کردن با دوستان، دریافت حمایت از خانواده و داشتن ارتباطات حمایتی می‌تواند به کاهش احساس ناامنی کمک کند. همچنین ایجاد یک محیط امن و آرام در خانه و محیط کار نیز در مدیریت این وضعیت نقش مؤثری دارد.

 

وی یادآوری کرد: گوش به‌زنگی با دریافت درمان مناسب و به‌کارگیری راهکارهای درست قابل مدیریت و کنترل است.