عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی تشریح کرد:
نقش احساس امنیت اقتصادی در فرزندآوری
عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی بجنورد گفت: احساس امنیت اقتصادی و امید به آینده از مهمترین عوامل مؤثر در تصمیم خانوادهها برای ازدواج و فرزندآوری است و بدون توجه به عدالت اقتصادی، سیاستهای جمعیتی نمیتوانند به نتایج پایدار دست یابند.
مبینا فخرآبادی، در گفت و گو با وبدا، همزمان با هفته ملی جمعیت با اشاره به شعار روز سهشنبه ۲۹ اردیبهشت با عنوان «امنیت و عدالت اقتصادی؛ رفاه خانواده» اظهار کرد: تصمیم به تشکیل خانواده و فرزندآوری بیش از هر چیز تحت تأثیر احساس ثبات و امنیت در زندگی اقتصادی قرار دارد. زمانی که خانوادهها بتوانند آیندهای قابل پیشبینی، پایدار و ایمن برای خود و فرزندانشان تصور کنند، برنامهریزی برای فرزندآوری نیز با اطمینان بیشتری انجام میشود.
وی افزود: در شرایطی که هزینههای زندگی از جمله مسکن، آموزش، تغذیه و خدمات سلامت افزایش مییابد، طبیعی است که نگرانیهای اقتصادی به یکی از موانع مهم فرزندآوری تبدیل شود. به همین دلیل توجه به وضعیت معیشت خانوادهها و ایجاد بسترهای اقتصادی پایدار از الزامات اساسی سیاستهای جمعیتی به شمار میرود.
فخرآبادی با اشاره به نتایج مطالعات جمعیتی در کشورهای مختلف بیان کرد: کاهش نرخ باروری در بسیاری از جوامع صرفاً ناشی از تغییرات فرهنگی نیست، بلکه ارتباط مستقیمی با نااطمینانی اقتصادی، بیکاری، اشتغال ناپایدار و کاهش قدرت خرید خانوارها دارد. بنابراین هرگونه برنامهریزی برای افزایش جمعیت، بدون توجه به عدالت اقتصادی و رفاه خانوار، اثربخشی محدودی خواهد داشت.
این عضو هیئت علمی ادامه داد: عدالت اقتصادی در حوزه جمعیت به معنای توزیع عادلانه فرصتها و حمایتهاست؛ به گونهای که خانوادهها، بهویژه زوجهای جوان، بتوانند به خدمات اساسی مانند سلامت، آموزش، تغذیه مناسب و مسکن دسترسی داشته باشند. در این مسیر، حمایت از خانوادههای دارای فرزند، توسعه بیمههای حمایتی، کاهش هزینههای درمان ناباروری و تقویت خدمات بهداشت مادر و کودک از جمله اقدامات مؤثر محسوب میشود.
وی تأکید کرد: از منظر سلامت عمومی نیز فشارهای اقتصادی میتواند پیامدهای گستردهای برای خانوادهها داشته باشد؛ از افزایش اضطراب و افسردگی گرفته تا کاهش کیفیت تغذیه، اختلال در روابط خانوادگی و تأثیر منفی بر سلامت روان کودکان. بنابراین رفاه خانواده تنها یک مسئله اقتصادی نیست، بلکه مستقیماً با سلامت نسل آینده و سرمایه انسانی کشور ارتباط دارد.
فخرآبادی خاطرنشان کرد: تقویت امنیت اقتصادی خانوادهها در واقع نوعی سرمایهگذاری بلندمدت برای پایداری اجتماعی و جمعیتی کشور است؛ سرمایهگذاریای که آثار آن در ارتقای سلامت جامعه، کیفیت آموزش، افزایش بهرهوری و توسعه پایدار ملی نمایان خواهد شد.